امروز: پنجشنبه, ۱۶ اردیبهشت ۱۴۰۰ / قبل از ظهر / | برابر با: الخميس 25 رمضان 1442 | 2021-05-06
کد آموزش: 1870 |
تاریخ انتشار : ۱۰ اردیبهشت ۱۴۰۰ - ۱۱:۰۶ | آموزش از:
214 بازدید
۰
1
ارسال به دوستان
پ

خلاصه ای در باره المپیک : بازی‌های المپیک یا المپیاد ورزشی به جشنوارهٔ ورزشی‌ای گفته می‌شود که به عقیده باستان شناسان و تاریخ‌نویسان در یونان باستان به انجام می‌رسیده، و در اواخر قرن ۱۹ میلادی ازنو احیا شد. در دوره باستان جشن‌ها در ابتدا جنبه مذهبی داشته و برای ادای احترام به زئوس (پادشاه خدایان […]

خلاصه ای در باره المپیک :

بازی‌های المپیک یا المپیاد ورزشی به جشنوارهٔ ورزشی‌ای گفته می‌شود که به عقیده باستان شناسان و تاریخ‌نویسان در یونان باستان به انجام می‌رسیده، و در اواخر قرن ۱۹ میلادی ازنو احیا شد. در دوره باستان جشن‌ها در ابتدا جنبه مذهبی داشته و برای ادای احترام به زئوس (پادشاه خدایان یونان) در صحن مربوط به او در المپیا برگزار می‌شد. در یونان باستان شرکت کنندگان متشکل از مردانی که ثروت و وقت کافی داشتند که به تمرین ورزشی بپردازند بودند. پس از احیا مسابقات در دوران مدرن، تا دهه هفتاد قرن بیستم میلادی شرکت کنندگان حتماً می‌بایست ورزشکاران غیر حرفه‌ای می‌بودند؛ ولی در طی دهه هشتاد قرن بیستم، درها به روی ورزشکاران حرفه‌ای هم باز شد. بعد از گذشت سال‌ها از احیا شدن، المپیک تبدیل به معتبرترین و بزرگترین رویداد ورزشی در سراسر جهان شد. امروزه بسیاری از ورزشکاران آرزوی شرکت و مدال آوردن در المپیک را دارند.

رشد

شمار شرکت کنندگان در المپیک از ۲۴۵ شرکت‌کننده از ۱۵ کشور جهان در سال ۱۸۹۶، به حدوداً ۱۱٬۱۰۰ ورزشکار از ۲۰۲ کشور جهان در المپیک تابستانی ۲۰۰۴ در آتن رسید. شمار شرکت کنندگان در المپیک زمستانی بسیار کمتر از شرکت کنندگان در المپیک تابستانی است؛ در المپیک زمستانی ۲۰۰۲ در سالت لیک سیتی، ۲٬۴۰۰ ورزشکار از ۷۷ کشور جهان در ۷۸ رویداد ورزشی با یکدیگر به رقابت پرداختند.
المپیک یکی از بزرگترین رویدادهای رسانه‌ای است. در المپیک سیدنی ۲۰۰۰ بیش از ۱۶٬۰۰۰ گزارشگر و روزنامه‌نگار حضور داشتند و حدود ۸/۳ میلیارد بیننده از طریق تلویزیون بازی‌ها را مشاهده کردند.

عضویت

در حال حاضر ۲۰۳ کشور در رقابت‌های المپیک شرکت می‌کنند. این رقم از ۱۹۳ کشوری که سازمان ملل متحد به رسمیت شناخته بیشتر است. کمیته بین‌المللی المپیک بر خلاف دیگر سازمان‌های بین‌المللی به کشورهایی که دارای استقلال سیاسی نیستند نیز اجازه شرکت در رقابت‌های المپیک را می‌دهد. در نتیجه، بسیاری از مستعمرات و کشورهای غیر مستقل اجازه دارند تا تیم‌ها و ورزشکاران خاص خود را روانه مسابقات المپیک کنند حتی اگر این ورزشکاران دارای شهروندی یک کشور دیگر عضو کمیته المپیک باشند. سرزمین‌هایی همچون پورتوریکو، برمودا، و هونگ کونگ، نمونه‌های بارز این مسئله هستند، و تمامی آن‌ها گرچه قانوناً بخشی از یک کشور دیگر هستند اما به صورت کشورهایی مستقل در این رقابت‌ها شرکت می‌کنند. همچنین، از سال ۱۹۸۰، تایوان تحت عنوان «چین تایپه»، و تحت پرچمی که کمیته بین‌المللی المپیک طراحی کرده در این رقابت‌ها شرکت می‌کند. پیش از این سال جمهوری خلق چین به بهانه آنکه تایوان تحت عنوان «جمهوری چین» در این رقابت‌ها شرکت می‌کرد از شرکت در این رقابت‌ها امتناع می‌کرد. کمیته بین‌المللی المپیک در ۹ فوریه، ۲۰۰۶، جمهوری جزایر مارشال را به رسمیت شناخت و این سرزمین نیز می‌تواند در المپیک ۲۰۰۸ پکن شرکت کند.

جنبش المپیک

چندین سازمان در برقراری بازی‌های المپیک نقش دارند. آن‌ها در کنار هم نهضت المپیک را شکل می‌دهند. قوانین و راهکارهایی که این سازمان‌ها بر اساس آن فعالیت می‌کنند در بخش المپیک عنوان شده‌اند. کمیته بین‌المللی المپیک (IOC) که اکنون ژاک روژ ریاست آن را بر عهده دارد، قلب نهضت المپیک را تشکیل می‌دهد. از این کمیته به عنوان دولت المپیک یاد می‌شود، زیرا کار حل و فصل مشکلات، تصمیم گیری‌های حیاتی مانند انتخاب میزبان مسابقات و برنامه‌ریزی برای المپیک بر عهده این کمیته‌است.

جشن‌ها

مراسم بازگشایی

مشعل المپیک در سال ۱۹۸۰

جدای از عناصر سنتی، کشور میزبان هم نمایش‌های هنری از رقص و تئاتر مرسوم در آن کشور را اجرا می‌کند.

عناصر سنتی بسیاری در مراسم افتتاحیه بازی‌های المپیک حضور دارند. مراسم معمولاً با برافراشتن پرچم کشور میزبان و اجرای سرود ملی آن کشور آغاز می‌شود. بخش سنتی جشن با رژه ملت‌ها شروع می‌شود که در آن ورزشکاران هر کشور به ترتیب در ورزشگاه رژه می‌روند. ورزشکار برجسته هر کشور پرچم آن کشور را در جلوی گروه ورزشکاران آن کشور حمل می‌کند.
به‌طور سنتی (که از المپیک تابستانی ۱۹۲۸ شروع شد) یونان به دلیل موقعیت تاریخی خود به عنوان مبدأ بازی‌های المپیک، اولین کشور و کشور میزبان، آخرین کشوری هستند که رژه می‌روند. (استثنائاً در سال ۲۰۰۴ که المپیک در آتن برگزار شد، یونان آخرین کشوری بود که رژه رفت؛ با این حال پرچم یونان جلوتر از بقیه حمل شد) دیگر کشورهای شرکت‌کننده بر اساس حروف الفبای زبان اصلی کشور میزبان و اگر زبان آن کشور به حروف لاتین نباشد، بر اساس حروف الفبای انگلیسی رژه می‌روند. در المپیک تابستانی ۱۹۹۲ در بارسلونا هر دو زبان اسپانیایی و زبان کاتالان زبان رسمی بازی‌ها بودند، اما به دلیل عوامل سیاسی در حاشیه استفاده از زبان کاتالان، کشورها به ترتیب بر اساس حروف الفبای زبان فرانسوی وارد شدند.

اهدای مدال

به گفته پروفسور افتخاری رابرت کی بارنی، بنیان‌گذار مرکز بین‌المللی مطالعات المپیک در دانشگاه وسترن انتاریو، ایدهِ برپایی سکوی مدال برای ورزشکاران برنده، ایده‌ای کانادایی است که از سال ۱۹۳۰ در انتاریو به وجود آمد.
مقاله ۲۵ صفحه‌ای پروفسور بارنی در «مجله بین‌المللی مطالعات المپیک» نشان می‌دهد که از سکوی مدال ابتدا در مسابقات امپراتوری انگلیس در سال ۱۹۳۰ (اکنون بازیهای مشترک‌المنافع)در همیلتون استفاده شد و پس از آن در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۳۲ در لس آنجلس و بازی‌های زمستانی در لیک پلاسید.

نمادهای المپیک

نهضت المپیک نمادهای بسیاری دارد که بیشتر آن‌ها نشاندهنده ایده‌ها و ایده‌آل‌های کوبرتین هستند. معروفترین نما در این میان حلقه‌های المپیک است. این پنج حلقه در هم بافته شده نمادی از اتحاد میان پنج قاره‌است. (آمریکا یک قاره محسوب شده‌است). این پنج حلقه در پنج رنگ روی زمینه سفید در پرچم المپیک کشیده شده‌اند. رنگ‌های سفید (رنگ زمینه)، قرمز، آبی، سبز، زرد و سیاه بگونه‌ای انتخاب شده‌است که هر کشوری حداقل یکی از این رنگ‌ها را در پرچم ملی خود دارد. پرچم المپیک در سال ۱۹۱۴ انتخاب شد، اما اولین بار در آنتورپ، ۱۹۲۰ برافراشته شد. این پرچم برای هر یک از جشن‌های بازی‌ها برافراشته می‌شود.

اشعار رسمی المپیک «Citius, Altius, Fortius» عبارتی لاتین به معنی «سریعتر، بالاتر، قدرتمندتر» است. ایده‌های کوبرتین بیش از همه در آیین المپیک نمود دارد:
مهمترین مسئله در بازی‌های المپیک حضور در آن است، نه برنده شدن. همانگونه که در زندگی مهم‌ترین اصل تلاش است نه پیروزی، اصل مهم فتح کردن نیست، بلکه خوب جنگیدن است.””

دوستاری و حرفه‌ای گری در المپیک

مدارس خصوصی انگلیس درنیمه دوم قرن نوزدهم تأثیر و نفوذ زیادی بر بسیاری از ورزش‌ها داشت. این مدارس به شکل‌گیری قوانین کمک کردند و تأثیر فوق‌العاده زیادی بر هیئت‌های حاکمه این ورزش‌ها داشتند.
آن‌ها این باور یونان باستان و روم را تقویت بخشیدند که ورزش بخش مهمی از آموزش را تشکیل می‌دهد و این نگرشی بود که در یک ضرب‌المثل قدیمی خلاصه شده بود: ‹‹ عقل سالم در بدن سالم›› یا به لاتین mens sana in corpore sano. با توجه به این روح و خلقیات، شرکت کردن در ورزش مهم تر از پیروزی در میدان مسابقه بود؛ چرا که جامعه خواهان آن بود که نجیب زادگان تبدیل به آدم‌های همه فن حریف شوند؛ نه اینکه الزاماً در هر حوزه و زمینه سرآمد و بهترین باشند. نفرت و انزجار طبقات مختلف از ‹‹تجارت›› بر شدت و حدت این باور افزوده بود.

قهرمانان و مدال‌آوران المپیک

دارنده ۱۰ عنوان المپیک از جمله: بازی های میان‌دوره‌ای، ری ایوری را می‌توان یکی از موفق‌ترین ورزشکارانی دانست که در عصر حاضر در مسابقات المپیک شرکت کرده‌است.

ورزشکاران (یا تیم‌هایی) که در هر رشته به مقام اول، دوم یا سوم می‌رسند مدال دریافت می‌کنند. به برندگان اول «مدال طلا» اهدا می‌شود. (اگرچه تا سال ۱۹۱۲ این مدال‌ها از طلای خالص بودند، اما در حال حاضر از نقره طلاکاری شده ساخته می‌شوند. برندگان دوم مدال نقره دریافت می‌کنند و به ورزشکاران رتبه سوم، مدال برنز اهدا می‌شود. در برخی رقابت‌ها که در یک دور مسابقه تک‌حذفی صورت می‌گیرد (از جمله بوکس)، ممکن است مقام سوم مشخص نشود که در این حالت هر دو بازنده مرحله نیمه نهایی مدال برنز دریافت می‌کنند. رسم اهدای مدال به سه شرکت‌کننده برتر از سال ۱۹۹۴ رایج شد؛ در المپیک ۱۸۹۶ تنها به دو مقام اول و دوم مدال‌های نقره و برنز اهدا شد و این در حالیست که در ۱۹۰۰ مدال‌های متنوعی اعطا شدند. با این وجود در المپیک ۱۹۰۴ نیز به نفرات اول مدال نقره اهدا می‌شد، که همین امر ۱۹۰۶ آتن را به اولین دوره‌ای تبدیل کرد که در آن سه مدال اهدا می‌شد. علاوه بر این از سال ۱۹۴۸ به بعد، به ورزشکارانی هم که رتبه‌های چهارم، پنجم یا ششم را دریافت می‌کنند گواهینامه‌هایی اهدا می‌شود که به صورت رسمی از آن‌ها با عنوان «دیپلم پیروزی» یاد می‌شود. از سال ۱۹۷۶، این گواهینامه‌ها به کسانی که مدال دریافت کرده‌اند نیز اهدا می‌شوند.

رده‌بندی مدال کشوری

در حالیکه شمار مدال‌های هر کشور ثبت می‌شود، کمیته بین‌المللی المپیک هیچ «برنده» مشخصی را اعلام نمی‌کند. برخی رسانه‌ها همچون روزنامه‌ها و حتی سایت کمیته بین‌المللی المپیک در طی بازیها، در فهرستی مدال‌های تیم‌ها را به‌طور غیررسمی پیگیری می‌کنند. روال متداول اینست که ترتیب کشورها با توجه به مدال‌های طلایی که کسب کرده‌اند مشخص می‌شود اما مشخص کردن ترتیب کشورها با توجه به تعداد کل مدال‌ها نیز صورت می‌گیرد.

منابع مختلفی نیز کل مدال‌ها یا تعداد کل مدال‌های کسب شده از گذشته تاکنون را معیار قرار می‌دهند. این جداول ممکن است گمراه‌کننده باشند، چراکه کشورهایی چون ایالات متحده آمریکا از آغاز به‌طور مرتب و پیوسته در رقابت‌های المپیک شرکت کرده‌اند در حالیکه ممکن است برخی کشورهای دیگر یا به‌طور پیوسته شرکت نکرده باشند یا اینکه شمار مدال‌های آن‌ها به عنوان یک کشور بین کدهای کمیته بین‌المللی المپیک پخش شده باشد.

ایران در بازی‌های المپیک

کشور ایران تاکنون در رشته‌های کشتی آزاد، وزنه‌برداری، تکواندو، کشتی فرنگی و دو و میدانی موفق به کسب مدال‌ها و قهرمانی‌هایی در بازی‌های المپیک شده‌ است.

رده‌بندی مدال کشوری

در حالیکه شمار مدال‌های هر کشور ثبت می‌شود، کمیته بین‌المللی المپیک هیچ «برنده» مشخصی را اعلام نمی‌کند. برخی رسانه‌ها همچون روزنامه‌ها و حتی سایت کمیته بین‌المللی المپیک در طی بازیها، در فهرستی مدال‌های تیم‌ها را به‌طور غیررسمی پیگیری می‌کنند. روال متداول اینست که ترتیب کشورها با توجه به مدال‌های طلایی که کسب کرده‌اند مشخص می‌شود اما مشخص کردن ترتیب کشورها با توجه به تعداد کل مدال‌ها نیز صورت می‌گیرد.

منابع مختلفی نیز کل مدال‌ها یا تعداد کل مدال‌های کسب شده از گذشته تاکنون را معیار قرار می‌دهند. این جداول ممکن است گمراه‌کننده باشند، چراکه کشورهایی چون ایالات متحده آمریکا از آغاز به‌طور مرتب و پیوسته در رقابت‌های المپیک شرکت کرده‌اند در حالیکه ممکن است برخی کشورهای دیگر یا به‌طور پیوسته شرکت نکرده باشند یا اینکه شمار مدال‌های آن‌ها به عنوان یک کشور بین کدهای کمیته بین‌المللی المپیک پخش شده باشد.

نتایج ایران بعد از انقلاب اسلامی در بازی‌های المپیک:

۱۹۴۸ لندن: یک نقره و یک برنز

۱۹۵۲ هلسینکی: ۳ نقره، ۴ برنز

۱۹۵۶ ملبورن: ۲ طلا، ۲ نقره و یک برنز

۱۹۶۰ رم: یک نقره و ۳ برنز

۱۹۶۴ توکیو:۲ برنز

۱۹۶۸ مکزیکوسیتی: ۲ طلا، یک نقره و ۲ برنز

۱۹۷۲ مونیخ: ۲ نقره و یک برنز

۱۹۷۶ مونترال: یک نقره و یک برنز

۱۹۸۸ سئول: یک نقره

۱۹۹۲ بارسلون: یک نقره و ۲ برنز

۱۹۹۶ آتلانتا: یک طلا، یک نقره و یک برنز

۲۰۰۰ سیدنی: ۳ طلا و یک برنز

۲۰۰۴ آتن: ۲ طلا، ۲ نقره و ۲ برنز

۲۰۰۸ پکن: یک طلا و یک برنز

۲۰۱۲ لندن: ۴ طلا، ۶ نقره و ۲ برنز

۲۰۱۶ ریو: ۳ طلا، یک نقره و ۴ برنز

میزبانان

شهر کشور قاره پرچم دوره دوره فصل سال از تا
آتن یونان اروپا یونان ۱ تابستان ۱۸۹۶ ۶ آوریل ۱۵ آوریل
پاریس فرانسه اروپا فرانسه ۲ تابستان ۱۹۰۰ ۱۴ مه ۲۸ اکتبر
سنت‌لوئیس«۱» آمریکا آمریکای شمالی ایالات متحده آمریکا ۳ تابستان ۱۹۰۴ ۱ ژوئن ۲۳ نوامبر
لندن بریتانیا اروپا بریتانیا ۴ تابستان ۱۹۰۸ ۲۷ آوریل ۳۱ اکتبر
استکهلم سوئد اروپا سوئد ۵ تابستان ۱۹۱۲ ۵ مه ۲۷ ژوئیه
برلین آلمان اروپا امپراطوری آلمان ۶ تابستان ۱۹۱۶ به خاطر جنگ جهانی اول برگزار نشد[۵]
آنتورپ بلژیک اروپا بلژیک ۷ تابستان ۱۹۲۰ ۲۰ آوریل ۱۲ سپتامبر
شامونیکس فرانسه اروپا فرانسه ۱ زمستان ۱۹۲۴ ۲۵ ژانویه ۴ فوریه
پاریس فرانسه اروپا فرانسه ۸ تابستان ۱۹۲۴ ۴ مه ۲۷ ژوئیه
سنت موریتز سوئیس اروپا سوئیس ۲ زمستان ۱۹۲۸ ۱۱ فوریه ۱۹ فوریه
آمستردام هلند اروپا هلند ۹ تابستان ۱۹۲۸ ۱۷ مه ۱۲ اوت
لیک پلاسد آمریکا آمریکای شمالی ایالات متحده آمریکا ۳ زمستان ۱۹۳۲ ۴ فوریه ۱۵ فوریه
لس آنجلس آمریکا آمریکای شمالی ایالات متحده آمریکا ۱۰ تابستان ۱۹۳۲ ۳۰ ژوئیه ۱۴ اوت
گارمیش-پارتنکرشن آلمان اروپا آلمان نازی ۴ زمستان ۱۹۳۶ ۶ فوریه ۱۶ فوریه
برلین آلمان اروپا آلمان نازی ۱۱ تابستان ۱۹۳۶ ۱ اوت ۱۶ اوت
ساپورو ژاپن آسیا ژاپن ۵ زمستان ۱۹۴۰ به خاطر جنگ جهانی دوم برگزار نشد[۵]
توکیو ژاپن آسیا ژاپن ۱۲ تابستان ۱۹۴۰ به خاطر جنگ جهانی دوم برگزار نشد[۵]
کورتینا ده آمپتزو ایتالیا اروپا ایتالیا ۵ زمستان ۱۹۴۴ به خاطر جنگ جهانی دوم برگزار نشد[۵]
لندن بریتانیا اروپا بریتانیای کبیر ۱۳ تابستان ۱۹۴۴ به خاطر جنگ جهانی دوم برگزار نشد[۵]
سنت موریتز سوییس اروپا سوئیس ۵ زمستان ۱۹۴۸ ۳۰ ژانویه ۸ فوریه
لندن بریتانیا اروپا بریتانیا ۱۴ تابستان ۱۹۴۸ ۲۹ ژوئیه ۱۴ اوت
اسلو نروژ اروپا نروژ ۶ زمستان ۱۹۵۲ ۱۴ فوریه ۲۵ فوریه
هلسینکی فنلاند اروپا فنلاند ۱۵ تابستان ۱۹۵۲ ۱۹ ژوئیه ۳ اوت
کورتینا ده آمپتزو ایتالیا اروپا ایتالیا ۷ زمستان ۱۹۵۶ ۲۶ ژانویه ۵ فوریه
ملبورن
استکهلم«۲»
استرالیا
سوئد
اقیانوسیه
اروپا
استرالیا
سوئد
۱۶ تابستان ۱۹۵۶ ۲۲ نوامبر
۱۰ ژوئن
۸ دسامبر
۱۷ ژوئن
اسکوا ولی آمریکا آمریکای شمالی ایالات متحده آمریکا ۸ زمستان ۱۹۶۰ ۱۸ فوریه ۲۸ فوریه
رم ایتالیا اروپا ایتالیا ۱۷ تابستان ۱۹۶۰ ۲۵ اوت ۱۱ سپتامبر
اینسبروک اتریش اروپا اتریش ۹ زمستان ۱۹۶۴ ۲۹ ژانویه ۹ فوریه
توکیو ژاپن آسیا ژاپن ۱۸ تابستان ۱۹۶۴ ۱۰ اکتبر ۲۴ اکتبر
گرنوبل فرانسه اروپا فرانسه ۱۰ زمستان ۱۹۶۸ ۶ فوریه ۱۸ فوریه
مکزیکو سیتی مکزیک آمریکای شمالی مکزیک ۱۹ تابستان ۱۹۶۸ ۱۲ اکتبر ۲۷ اکتبر
ساپورو ژاپن آسیا ژاپن ۱۱ زمستان ۱۹۷۲ ۳ فوریه ۱۳ فوریه
مونیخ آلمان اروپا آلمان ۲۰ تابستان ۱۹۷۲ ۲۶ اوت ۱۱ سپتامبر
اینسبروک اتریش اروپا اتریش ۱۲ زمستان ۱۹۷۶ ۴ فوریه ۱۵ فوریه
مونترال کانادا آمریکای شمالی کانادا ۲۱ تابستان ۱۹۷۶ ۱۷ ژوئیه ۱ اوت
لیک پلاسد آمریکا آمریکای شمالی ایالات متحده آمریکا ۱۳ زمستان ۱۹۸۰ ۱۴ فوریه ۲۳ فوریه
مسکو شوروی اروپا«۴» اتحاد جماهیر شوروی ۲۲ تابستان ۱۹۸۰ ۱۹ ژوئیه ۳ اوت
سارایوو یوگسلاوی اروپا جمهوری فدرال سوسیالیست یوگسلاوی ۱۴ زمستان ۱۹۸۴ ۷ فوریه ۱۹ فوریه
لس آنجلس آمریکا آمریکای شمالی ایالات متحده آمریکا ۲۳ تابستان ۱۹۸۴ ۲۸ ژوئیه ۱۲ اوت
کالگری کانادا آمریکای شمالی کانادا ۱۵ زمستان ۱۹۸۸ ۱۳ فوریه ۲۸ فوریه
سئول کره جنوبی آسیا کره جنوبی ۲۴ تابستان ۱۹۸۸ ۱۷ سپتامبر ۲ اکتبر
آلبرتویل فرانسه اروپا فرانسه ۱۶ زمستان ۱۹۹۲ ۸ فوریه ۲۳ فوریه
بارسلون اسپانیا اروپا اسپانیا ۲۵ تابستان ۱۹۹۲ ۲۵ ژوئیه ۹ اوت
لیلهامبر نروژ اروپا نروژ ۱۷ زمستان ۱۹۹۴ ۱۲ فوریه ۲۷ فوریه
آتلانتا آمریکا آمریکای شمالی ایالات متحده آمریکا ۲۶ تابستان ۱۹۹۶ ۱۹ ژوئیه ۴ اوت
ناگانو ژاپن آسیا ژاپن ۱۸ زمستان ۱۹۹۸ ۷ فوریه ۲۲ فوریه
سیدنی استرالیا استرالیا استرالیا ۲۷ تابستان ۲۰۰۰ ۱۵ سپتامبر ۱ اکتبر
سالت لیک سیتی آمریکا آمریکای شمالی ایالات متحده آمریکا ۱۹ زمستان ۲۰۰۲ ۸ فوریه ۲۴ فوریه
آتن یونان اروپا یونان ۲۸ تابستان ۲۰۰۴ ۱۳ اوت ۲۹ اوت
تورین ایتالیا اروپا ایتالیا ۲۰ زمستان ۲۰۰۶ ۱۰ فوریه ۲۶ فوریه
پکن«۳» چین آسیا چین ۲۹ تابستان ۲۰۰۸ ۸ اوت ۲۴ اوت
ونکوور کانادا آمریکای شمالی کانادا ۲۱ زمستان ۲۰۱۰ ۱۲ فوریه ۲۸ فوریه
لندن بریتانیا اروپا بریتانیا ۳۰ تابستان ۲۰۱۲ ۲۷ ژوئیه ۱۲ اوت
سوچی روسیه اروپا«۴» روسیه ۲۲ زمستان ۲۰۱۴ ۷ فوریه ۲۳ فوریه
ریو دو ژانیرو برزیل آمریکای جنوبی برزیل ۳۱ تابستان ۲۰۱۶ ۶ اوت ۲۲ اوت
پیونگ‌چانگ کره جنوبی آسیا«۴» کره جنوبی ۲۳ زمستان ۲۰۱۸ ۷ فوریه ۲۳ فوریه
توکیو ژاپن آسیا ژاپن ۲۴ تابستان ۲۰۲۰ بخاطر ویروس کرونا برگزار نشد
توکیو ژاپن آسیا ۲۴ تابستان ۲۰۲۱

تحقیق در مورد المپیک، درباره المپیک، تحقیق درباره المپیک، تحقیق درباره ی المپیک، درباره المپیک چه می دانم، مقاله درمورد المپیک، تحقیق درباره ی المپیک، متن در مورد المپیک، در مورد المپیک، تحقیق در مورد المپیک، تحقیق در مورد المپیک ورزشی، متن درباره المپیک، تحقیق راجب المپیک، تحقیق راجع به المپیک، باشگاه المپیک، المپیک، فوتبال المپیک، بازی های المپیک، فرشاد نوروزی، فرشاد نوروزی مدرس فوتبال، فرشاد نوروزی مربی فوتبال، آموزش تخصصی فوتبال المپیک، آموزش پایه ای فوتبال در المپیک، آموزش علمی فوتبال در باشگاه المپیک

منبع آموزش سایت ( ) است و باشگاه فوتبال المپیک پس از بررسی و تأیید محتوای آموزشی آن را منتشر می کند. چنانچه محتوای آموزشی را شایسته تذکر می دانید، خواهشمند است کد آموزش را به شماره 09120720791  پیامک بفرمایید.
لینک کوتاه آموزش:
×
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسطباشگاه فوتبال المپیک در وب سایت منتشر خواهد شد
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد
  • لطفا از تایپ فینگلیش بپرهیزید. در غیر این صورت دیدگاه شما منتشر نخواهد شد.
  • نظرات و تجربیات شما

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

    نظرتان را بیان کنید